จะก่อกรรม ต้องใช้ทุน

040816

ถ้าคิดช่วยเด็กจมน้ำ
แต่ว่ายน้ำไม่เป็น
ขืนโดดลงน้ำก็จมตามเด็กเท่านั้น

ในทางตรงข้าม
ถ้าคิดฆ่าศัตรูร้าย
ต้องแข็งแรงมาก หรืออย่างน้อยฉลาดพอ
การวางแผนฆ่าจึงสำเร็จได้

ทุนที่จะใช้ก่อกรรม
เหนือสิ่งอื่นใด คือใจ
ถ้าใจไม่อยาก หากใจไม่เล็ง
ก็เท่ากับขาดเจตนา ขาดต้นรากกรรม
กรรมนั้นก็ไม่อาจสำเร็จเต็มขั้น
เช่น แม้ใส่บาตรแล้ว พระได้ข้าวแล้ว
แต่ใจลอย ไม่ได้คิดอยากให้พระได้ฉันข้าว
แค่ทำตามเจ้านายสั่งหรือพ่อแม่ใช้มา
อย่างนี้ ใจก็ไม่เป็นบุญ มีแต่มือที่เป็นบุญ
เจ้านายได้บุญ พ่อแม่ได้บุญ
ตัวเองเอาบุญติดตัวไปเป็นที่พึ่งไม่ได้

ยิ่งจะทำกรรมใหญ่ ทุนต้องใหญ่ ใจต้องใหญ่
บุญใหญ่และบาปใหญ่จึงสำเร็จ

เกิดเป็นมนุษย์
ไม่ว่าจะหน้าใหญ่หน้าเล็ก
ไม่ว่าจะยากดีมีจน
ไม่ว่าจะจบสูงจบต่ำ
หากสำรวจดีๆเข้ามาในตน
จะเห็นตัวเองมี ‘ทุนใหญ่’ บางอย่าง
ที่มีสิทธิ์กระทบกับคนจำนวนมากในบางครั้ง

เมื่อมีสิทธิ์ทำบุญใหญ่ แล้วไม่ชักช้า
นั่นจะกลายเป็น ‘กรรมสำคัญ’ ของชาตินี้
ที่กำหนดทิศทางไปดีแบบไหนให้ตัวเองได้

แต่เมื่อมีสิทธิ์ก่อบาปหนัก แล้วห้ามใจไม่ลงมือ
นั่นจะกลายเป็น ‘หลักประกันสำคัญ’ จากชาตินี้
ที่สกัดกั้น ขัดขวาง หรือปิดทางนรกให้ตัวเองแน่

เพียงหมั่นถามตัวเองว่า มีดีอะไรบ้าง
สร้างทางเจริญหรือเดือดร้อนให้คนอื่นได้แค่ไหน
ก็จะเกิดสติ ไม่เป็นผู้ประมาทในการก่อกรรมแล้ว
มีแก่ใจนึกอยากรักษาศีลเป็นอัตโนมัติแล้ว

ในที่สุดร่างนี้ ใจนี้ จะสาบสูญไปตามกาล
ตัวเองจำชื่อนี้ไม่ได้
และทุกคนก็พากันลืมเลือนใบหน้านี้กันหมด
เหลือแต่รากบุญรากบาปเท่านั้น
ที่ก่อไว้เป็นที่ตั้งแห่งตน
รอเวลาเผล็ดผล ออกดอกออกใบกันชาติต่อชาติ!