จิตเหวี่ยงเพราะฝันแรงแต่ไม่ยอมลงมือ

marked-112416

คนบางคนเกิดมา
มีจิตวิญญาณที่ไม่เหมาะกับโลกใบนี้
แต่เหมาะกับอีกโลก
ที่เหมือนจะไม่มีอยู่จริง
ที่มีแต่ใครต่อใครเอาใจ ตามใจ
ที่มีแต่การบันเทิงเบาสมอง ไม่มีการงานหนักหัว
ที่มีแต่ผู้คนยกย่อง ให้เกียรติ แม้ทำตัวไม่ดี
ที่มีแต่ความภาคภูมิในตน โดยไม่ต้องสร้างผลงาน

พูดง่ายๆ คนบางคนเกิดมา
มีจิตเหมือนเทวดานางฟ้า
แต่ไม่รู้ว่าเขาทำกันอย่างไร
ถึงได้เป็นเทวดานางฟ้ากันจริงๆ

ในโลกใบนี้
มีพื้นที่ที่เหมาะที่สุดกับจิตแบบที่ว่า
คือวงการมายา
วงการที่สมมุติว่าใครเป็นอย่างนั้นอย่างนี้
วงการที่ทำโลกที่ไม่มีอยู่จริง ให้เกิดขึ้นจริง
วงการที่ก่อกระแสความรู้สึกแก่มวลชนได้แรง
วงการที่ช่วยให้พระเอกนางเอกร่ำรวยขึ้นมาจริงๆ

แต่แม้จะเป็นวงการเงินง่าย หายใจเป็นทอง
ก็ไม่ใช่ว่ามีความสุขกองไว้ให้หวานๆแต่แรก
เริ่มต้นขึ้นมา หน้าตาต้องให้
บุคลิกพูดจาต้องได้ คาริสม่าต้องฉาย
ต้องอดทนร่ำเรียนและฝึกซ้อมการแสดงจนอินเก่ง
และสำคัญกว่าอะไร คือต้องมีพลังลึกลับ
สะกดตรึงคนดูให้หลุดเข้าไปอยู่อีกโลกตามตนได้
คนดูต้องดูแล้วนึกว่ากลายเป็นเทวดานางฟ้าไปด้วย

มีจิตแบบเทวดานางฟ้า
แล้วได้ดีในวงการมายา
อีกทั้งไม่ติดโรคต้องได้อย่างใจแรงเกินไป
ก็ถือว่ารอดตัว มีชีวิตที่สมตัว
สมจิตวิญญาณไปได้ชาติหนึ่ง

แต่หากมีจิตแบบเทวดานางฟ้า
ทว่าหน้าตาไม่ให้ พูดจาอู้อี้ คาริสม่าหลบใน
ขี้เกียจเรียนการแสดง ขาดวินัยเข้ากองถ่าย
ฟุ้งซ่านสติแตกบ่อยจนไม่อาจจับใจใครอยู่
ใครเห็นหน้าหรือฟังพูดแล้วอยากเมินหนี
ไม่อยากต้องพลอยฟุ้งกระเจิงตามไปด้วย
แบบนี้ก็ไม่เหลืออะไรในโลกไว้รองรับ
มีแต่จิตแบบเทวดานางฟ้าที่ลอยเคว้ง
อยากเป็น หรือกระทั่งรู้สึกว่าเป็น
แต่หาหลักฐานไม่เจอว่าเป็นตรงไหน

เมื่อไม่พร้อมจะอยู่ในโลกความจริง
แถมไม่มีศักยภาพพอจะอยู่ในโลกมายา
ผลคือ สุขแรงตอนฝันแรง
แล้วทุกข์หนักตอนเจอแม้แต่งานเบา
แบบนี้ ถ้าไม่เผลอเลือกงานง่าย เงินดี
เสี่ยงคุกเสี่ยงตาราง
ก็หลงเลือกงอมืองอเท้า
เจอเจ้านายดุนิดดุหน่อยลาออกทันที
เห็นใครได้ดีเป็นต้องหาเรื่องด่า
แต่ใครว่าตัวเองไม่ดีนี่ถึงขั้นโลกแตก
เหมือนโลกนี้ติดหนี้ที่ตนเกิดมา
ใครทำอะไรให้ตนไม่ถือเป็นบุญคุณ
แต่ตัวเองทำอะไรให้ใครนิดเดียว
ถือเป็นเรื่องต้องชดใช้ไม่รู้จบ
ตามทวง ตามลำเลิกไม่รู้สิ้น

เมื่อเหวี่ยงแรง
สุขด้วยจินตนาการลวงโลกของตนเอง
แล้วทุกข์ด้วยโลกความจริงกระทบตัว
พอถึงจุดหนึ่งจะไม่แคร์ชีวิต
กับทั้งคิดเอาเองว่าถ้าจบชีวิต
คงได้ชีวิตใหม่แบบเทวดานางฟ้ากัน
ไม่รู้ตัวเลยว่าอาการเหวี่ยงแรงทางจิต
คือสัญญาณการเหวี่ยงลงต่ำ
ไม่มีทางเหวี่ยงขึ้นสูงได้

ร่างมนุษย์นี้
คือเครื่องยืนยันอย่างใดอย่างหนึ่ง
ระหว่าง บุญยังไม่ถึงสวรรค์
กับ ลงจากสวรรค์มาบำเพ็ญบุญต่อ
ซึ่งเมื่อพูดถึงบุญอันเป็นของจริงนั้น
เราพูดกันเรื่องลำบากกาย แต่สบายใจ
ไม่ใช่งอมืองอเท้าสบายกาย แต่หายใจเป็นทุกข์
ไม่ใช่เอาสุขเข้าตัว โดยไม่สังเกตว่าใจจริงยังอึดอัด
ไม่ใช่เฝ้าฝันถึงเงินล้าน หลังผ่านพิธีแหกเนตร

หลังจากเข้าใจจริงๆว่า
ความสุขลอยฟ้าเยี่ยงเทพ
ได้มาจากความยากลำบาก
แบบติดดินเยี่ยงมนุษย์ธรรมดา
ตระหนักว่า ความกตัญญูคือเครื่องหมายของคนดี
ตระหนักว่า ความชื่นใจเกิดจากการรินน้ำใจ
ตระหนักว่า ความสบายใจมีได้แก่คนห้ามใจไม่ทำผิด
ตระหนักว่า หน้าตามาจากหน้าที่
ตระหนักว่า เงินมาจากงาน ไม่ใช่ลอยมาจากฟ้า
จิตจะเริ่มลดแรงเหวี่ยงลงเรื่อยๆ
เพราะฝันน้อยลงเรื่อยๆ
หันไปยอมรับความจริงมากขึ้นเรื่อยๆ
เดินถูกทางสวรรค์ของจริงได้เรื่อยๆ!