ปู่ย่าตายายอยากอุ้มหลาน

marked-112816

ตั้งแต่โบราณมา
การช่วยสืบวงศ์ตระกูล
ถือเป็นการแสดงความกตัญญูอย่างหนึ่ง
โดยเฉพาะสำหรับผู้ชาย
ถือเป็นหน้าที่ชนิดหนึ่ง
ถ้าใครไม่มีหลานให้ปู่ย่าตายายอุ้ม
บางบ้านจะถูกด่าเช้าเย็น หาว่าอกตัญญูไม่เลิก

แม้ปัจจุบันก็ยังมีปัญหาชนิดนี้อยู่
และเป็นสิ่งรบกวนจิตใจได้พอสมควร
เพราะผู้ใหญ่มักเอาเรื่องบาปบุญมาตั้ง
เช่นบอกว่า พวกทำหมัน ไม่ยอมมีลูก
คือพวกที่ปิดโอกาสไม่ให้เทวดามาต่อบุญ
แล้วที่สำคัญ เห็นชัดด้วยตาเปล่า
คือ ทำให้ปู่ย่าตายายเหงา
ไม่ได้อุ้มหลานสมใจนึก

ข้อเท็จจริงคือ
ความเต็มใจมีลูก
ควรงอกเงยจากความพร้อมเป็นพ่อแม่เต็มตัว
คือ เอาตัวรอดได้ รับผิดชอบชีวิตตัวเองได้
เห็นชีวิตตนเองนิ่ง หนักแน่น เป็นผู้ใหญ่
ที่มีกำลังเหลือๆ แล้วจึงนึกอยากเผื่อแผ่
ให้อีกชีวิตที่เกิดใหม่ได้ส่วนดีไปจากตน
นั่นจึงเป็นสัญชาตญาณสืบเผ่าพันธุ์มนุษย์
หรือเป็นสัญลักษณ์บอกความกตัญญู
ต่อวงศ์ตระกูลอย่างแท้จริง

ถ้าอยู่ๆถูกบังคับแบบไม่ดูตาม้าตาเรือว่า
ต้องมีลูก ต้องแสดงความกตัญญู
ด้วยการช่วยให้ปู่ย่าตายายได้อุ้มหลานสมใจ
ทั้งที่ยังไม่มีความพร้อมใดๆเลย
จะเรื่องเงิน จะเรื่องเวลา จะเรื่องความเต็มของใจ
อันนั้นคุณอาจสบายใจ ตัดรำคาญ เสียไม่ได้
หมดปัญหาเรื่องปู่ย่าตายายเสียใจ
แต่สิ่งที่ตามมา อาจหมายถึงความเสียใจ
ของตนเองและคู่ครอง
กับความสูญเสียทางจิตวิญญาณของเด็กคนหนึ่ง
ซึ่งไม่ใช่หยุดแค่ความเสียใจ
แต่บานปลายเป็นความเสียหายไปทั้งชีวิต

ความไม่เต็มใจมีลูก
จะงอกเงยเป็นความอึดอัด
ความอยากปัดภาระ
ความไม่อยากเข้าใกล้ลูก
ซึ่งเป็นสิ่งที่ลูกรู้สึกได้ตั้งแต่เกิด
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง
ถ้าความไม่เต็มใจนั้น อยู่ที่ฝั่งแม่
เด็กจะรู้สึกถึงความเหงาที่ใหญ่หลวง
อาจตั้งแต่อยู่ในท้อง
และเมื่อเขาเกิดมา
ก็ต้องเจอน้ำเสียงและสัมผัส
ที่ทำให้รู้สึกว่าตัวเองไม่มีค่า
ไม่มีราคาคู่ควรให้มีชีวิต
และนั่นจะเป็นปมทางใจไปจนตาย

เด็กที่รู้สึกตัวว่าพ่อแม่ไม่เอา
จะโตขึ้นเป็นคนไม่เอาใคร
และอาจเป็นภัยเกินกว่าจะคาดได้

การมีลูก
คือข้อผูกมัดที่จะต้องรับผิดชอบลูก
ไม่ใช่ข้อผูกมัดที่ต้องแสดงความกตัญญูกับญาติ

ถ้าแค่หวังจะสร้างรอยยิ้มและเสียงหัวเราะสมใจ
ให้กับปู่ย่าตายายสักสองสามปี
ถึงกับต้องสร้างน้ำตาและเสียงร้องไห้เสียใจ
ให้กับชีวิตเด็กน้อยหน้าใหม่ไปจนกว่าเขาจะตาย
คุ้มแน่หรือ?

เสียงญาติผู้ใหญ่ติเตียนสิบปี
ไม่หนักเท่าเสียงด่าทอของลูกเกือบร้อยปี
ถ้าจะมีลูก ขอให้มีจากความพร้อมของตัวเอง
อย่ามีเพราะใบสั่งจากเบื้องบน
และอย่ามีเพราะอุบัติเหตุเลินเล่อ
เพราะคุณทำให้เด็กเกิดมา
ภายใต้ระดับความรับผิดชอบประมาณใด
ก็จะต้องไปเป็นเด็กเกิดใหม่
ภายใต้ระดับความรับผิดชอบประมาณนั้น เช่นกัน!