อมตะเหนือรัก

11987212_963708933686265_7824126021688685659_n

#โพสต์บทความของคุณดังตฤณโดยแอดมินเบลล์ค่ะ

แม้คุณสมใจได้อยู่กับบุคคลอันเป็นที่รักในวันนี้
คุณก็ไม่รู้เลยว่าวันไหนจะมีเงื่อนไขหรือปัจจัยใด
มาพรากเขาไป

และวันใดบุคคลอันเป็นที่รัก
ถูกพรากไปโดยไม่อาจหลีกเลี่ยง
วันนั้นเองที่ต้องตระหนักด้วยความตระหนกว่า
คุณไม่เคยมีสิทธิ์อยู่กับใครจริง
คุณต้องอยู่กับตัวเองตลอดไป
ตราบเท่าที่ยังต้องเวียนว่ายตายเกิด

.. .. .. .. .. .. .. .. .. ..

พบรักแท้ว่ายากแล้ว
เหมือนโชคดีเหลือเกินแล้ว
แต่ความจริงคือพบทางพ้นทุกข์นั้นยากกว่า
และโชคดีกว่าอย่างเทียบกันไม่ได้

เพราะความรัก
เป็นสิ่งที่เจืออยู่ด้วยความว้าวุ่น
และต้องยุติลงด้วยการจากเป็นหรือจากตาย

แต่ความพ้นทุกข์
มีแต่ความสงบที่เต็มบริบูรณ์
กับทั้งเป็นอมตะอย่างแท้จริง
ไม่มีการพรากจากอีกเลย

.. .. .. .. .. .. .. .. .. ..

ความรักบังคับให้คุณ
ต้องรอการพิพากษาจากคนที่คุณรัก
ว่าจะเอาด้วยหรือไม่

แต่ความพ้นทุกข์มีตัวคุณคนเดียว
เลือกเอง ตัดสินเอง
ดุจเดียวกับการตัดสินใจเลือกว่า
จะถ่มเสลดในปากทิ้งเสียทีไหม
ทุกอย่างขึ้นอยู่กับความสมัครใจของคุณล้วนๆ

คุณจะเล็งเห็นว่า
บนเส้นทางสู่ความพ้นทุกข์
คุณไม่จำเป็นต้องง้อใครให้มาเคียงข้างเป็นกำลังใจ
ขอเพียงคุณหนักแน่น สามารถเป็นกำลังใจให้ตนเอง
ก็อาจเดินเดี่ยวได้ตั้งแต่ต้นจนสุดสาย

.. .. .. .. .. .. .. .. .. ..

คู่รักที่ชักชวนกันเจริญสติ นับเป็นความโชคดี
ของกันและกันอย่างใหญ่หลวงที่มาพบกัน
อาจจะเทียบเท่ากับพบพระอรหันต์
เพราะแม้พระอรหันต์จะสว่างประดุจแสงอาทิตย์
แต่ก็ไม่อาจช่วยดูแลเป็นแรงบันดาลใจ
ให้พวกคุณพากันเจริญสติได้ในเวลากลางคืน
ส่วนพวกคุณแม้เป็นแสงเทียน
ก็ยังส่องสว่างในความมืดให้แก่กันและกันได้ตลอดเวลา

คุณค่าสูงสุดของรักแท้
คือการมีกันและกันให้สติบนเส้นทางขึ้นสูง
จนกว่าจะถึงความสิ้นทุกข์ที่ยอดคือนิพพาน

พระพุทธเจ้าตรัสว่า
นิพพานคือบรมสุข
คือนอกจากมีรสอันเยี่ยมเกินรสใดๆแล้ว
ยังไม่กลับไม่เปลี่ยนมาเป็นทุกข์อีกเลย

การพากันรักนิพพานนั่นแหละ
คือรักอันเหนือรักอย่างแท้จริง มีแต่ได้กับได้
เพราะแม้ยังไปไม่ถึงฝั่ง
อย่างน้อยที่สุด พวกคุณก็ได้ชื่อว่ารักจะเป็นสุข
มิใช่รักจะเป็นทุกข์
เยี่ยงคนหลงทาง หาทางออกยังไม่เจอ