คู่บาปคือคู่ที่ทำร้ายจิตใจกันบ่อย

marked-120616

บาปคือธรรมชาติที่ปรุงแต่งใจ
ให้เกิดความสกปรกมัวหมอง
เกิดความรู้สึกผิดเหมือนถูกเสียดแทง
หรือเกิดความเจ็บแสบเหมือนได้แผล

การกระทำอันเป็นบาป
เมื่อถึงเวลาเผล็ดผล
ย่อมก่อทุกข์ ผลักไสให้ตกต่ำ

อย่างไรก็ตาม
ชั่วขณะแห่งการก่อบาป
เป็นไปได้ที่จะเกิดความสะใจ
กระหยิ่มยิ้มย่อง ขนลุกปีติ
บาปจึงอาจแฝงตัวมาในรูปของ
ความสุขที่ได้ทำเลวๆใส่ใครสักคน
อิ่มเอมเมื่อมีชัยเหนือคู่แค้นได้
และเพราะอย่างนั้น
คนเราถึงชอบทำบาปกันอยู่

คู่บาปคือคู่ที่สั่งสมความเคยชิน
ที่จะจงใจทำร้ายกันด้วยคำพูด
หรือด้วยการชักสีหน้า การทำกิริยาปึงปัง
การกระแทกอารมณ์ประชดใส่ข้าวของ
หรือการระบายโทสะรุนแรงใส่หูใส่ตา
ผ่านช่องทางวิธีเหนือเมฆใดๆก็ตาม

แม้จะทำบาปใส่กันบ่อยๆ
คู่บาปก็มักจะไม่ได้ทำร้ายกันตลอดเวลา
ยังมีช่วงของการทำเรื่องดีๆ
ช่วยให้รู้สึกดีต่อกันอยู่บ้าง
ช่วงนั้นแหละที่ก่อให้เกิดความรัก
สายใยผูกพัน และความรู้สึกว่าไปไหนไม่รอด

ที่เรียกว่าคู่บาป
เพราะนึกถึงกันแล้วนึกถึงความเจ็บใจ แสบจริง
ที่เรียกว่าคู่บุญ
เพราะนึกถึงกันแล้วนึกถึงความอุ่นใจ สบายจริง

หากจะเปลี่ยนน้ำหนัก
จากความเป็นคู่บาปมาเป็นคู่บุญ
คุณต้องเข้าใจหลักความจริงที่สำคัญประการหนึ่ง
นั่นคือคู่บาปอาศัยความจงใจร้ายข้างเดียวก็พอ
แต่คู่บุญต้องอาศัยความตั้งใจดีจากทั้งสองฝ่ายเท่านั้น

ที่เคยร้ายใส่กันอย่างไร
วันใดตกลงกันได้ เกิดสติร่วมกันได้
เห็นเค้าความคิดร้ายก่อตัวขึ้นเมื่อใด
แล้วตั้งใจสร้างความเคยชินใหม่
คิดดีเป็นตรงข้ามกัน เป็นคนละขั้วกันกับของเดิม
จุดแห่งใจนั้นแหละ
คือจุดเริ่มต้นเปลี่ยนคู่บาปเป็นคู่บุญ
ส่วนจะสำเร็จเสร็จเป็นคู่บุญได้จริงไหม
ขึ้นอยู่กับจะมีใจจริงสร้างความเคยชินเพียงใด
ตั้งใจมีสติให้ต่อเนื่องสักกี่น้ำ!