สอนลูกให้อธิษฐานเป็น

marked-121216

ไทยเรามักสอนกันแต่เด็กว่า
ทำบุญแล้วขอให้อย่างนั้น ขอให้อย่างนี้
และมักเป็นการขอแบบรับมาเฉยๆ
เช่น ขอให้มั่งมีศรีสุข ขอให้ได้ที่หนึ่ง
ขอให้พบเนื้อคู่ ขอให้ได้เลื่อนขั้น ฯลฯ
ด้วยความเข้าใจว่า ทำบุญแล้ว
ก็ต้องได้รับผลตอบแทนสำเร็จรูปจากบุญ
การอธิษฐานแบบขอรับนั้น
จะทำให้รักสบาย ติดนิสัยเรียกร้องจากคนอื่น
ซึ่งคนอื่นที่ใกล้ตัวที่สุด ก็ไม่พ้นพ่อแม่ตัวเอง
บางคนแบมือขอเงินพ่อแม่จนแก่
หรือหวังรวยจากหวยเทพไปจนตาย
เพียงเพราะจิตใจอ่อนแอ
เอาแต่เชื่อลมๆแล้งๆว่าเดี๋ยวท่านก็ให้
จากการเอาแต่ฝึกอธิษฐานขอรับนี่แหละ

อันที่จริงแล้ว
ธรรมเนียมการสร้างอธิษฐานบารมี
หลังทำบุญที่ถูกต้องทางพุทธศาสนา
คือ ใช้ความสว่างสดชื่นแห่งบุญมาเสริมกำลังใจ
ช่วยให้จิตมีความสุข มีคุณภาพ มีทิศทางคมชัด
กระทั่งเชื่อมั่นในตัวเองเพิ่มขึ้นว่าต้องทำได้
เป็นการได้ด้วยความสมเหตุสมผล
เช่น ขอให้กำลังบุญนี้
บันดาลใจให้คึกคัก ขยันขันแข็งไม่เลิก
หรือขอให้กำลังบุญนี้
ช่วยให้เจองาน รักงานจนรู้จริง
ซึ่งการอธิษฐานแบบขอทำนี่เอง
จะช่วยกระตุ้นให้อยากสร้างเอาด้วยมือตน
ค้นหาจุดยืนด้วยลำแข้งของตัว
เข้มแข็ง กระตือรือร้น
รู้สึกอยากทำอะไรเองตั้งแต่เด็ก

วิธีง่ายๆที่จะสร้างรากการอธิษฐานแบบขอทำ
คือ พาลูกเข้าห้องพระ
สวดมนต์อย่างมีความสุขทุกคืน
แล้วพ่อแม่นำลูก ด้วยการเล่าเรื่องของตัวเองถวายพระว่า
วันนี้ทำอะไรมาบ้าง เรียนรู้อะไรมาบ้าง
ตั้งใจจะให้เกิดอะไรจากมือตนอีกบ้าง
ขอคุณพระคุณเจ้าบันดาลให้มีกำลังใจ
ในการทำให้สำเร็จลุล่วงด้วยเถิด
จากนั้นให้ลูกเล่าเรื่องของตัวเองถวายพระบ้าง
ไม่ต้องคาดคั้นหรือกะเกณฑ์ใดๆ
เพียงฟังพ่อแม่ขอพระทำบ่อยๆ
เขาจะค่อยๆพูดเลียนแบบพ่อแม่ไปเองโดยไม่ต้องสั่ง!