รักแท้แพ้โทสะ

13237758_1081104801946677_5850889701423088444_n

คนโกรธง่ายหายช้า
เหมือนต้องคำสาปร้ายแรงอย่างหนึ่ง
คือ พอยังไม่พบคนรัก
จะตั้งความหวังสูงเกินจริง
และพอรักใคร จะไม่เห็นความจริงตรงหน้า
เพราะเอาแต่มองความหวังของตัวเอง
คิดเองเออเอง ถนัดทึกทักอะไรเพี้ยนๆ
งอนง่าย ผิดหวังง่าย
รู้สึกเหมือนคนอกหักได้ตั้งแต่ยังรักกันดีๆ
ทุกครั้งที่โกรธแม้ด้วยเรื่องขี้ปะติ๋ว
จะอยากเลิก อยากหนีหาย
อยากกระพือเรื่องเล็กให้เป็นเรื่องใหญ่
ไฟไหม้แค่ฟางแต่จะเอาฟางมาเผาบ้านต่อ
หรือไม่ก็เข้าขั้นยอมทำร้ายทำลายตัวเอง
ขอแค่ให้อีกฝ่ายรู้สึกผิดตลอดชีวิตได้เถอะ

อาการโกรธง่ายหายช้า
จึงไม่ไปบนเส้นทางเดียวกันกับรักแท้
แต่พวกโกรธง่ายหายช้ากลับอารมณ์แรง
วกวนกับการถามหาความรักที่รุนแรง
ออกแนวรักแท้ในปรโลกที่ไม่มีตัวตน

หวังรักแท้แบบคนตาบอด
รักความเกลียดในใจตนยิ่งกว่าคนเป็นๆ
จึงพบแต่ความผิดหวัง
แบบพระเอกนางเอกมิวสิค
มีชีวิตเพื่อยืนซึมกะทือ
มองฟ้าด้วยตาเคียดแค้น

ปรารถนารักแท้แบบคนตาสว่าง
อันดับแรกจึงต้องรังเกียจความเกลียด
ถอนตะปูที่ยึดอารมณ์โกรธง่ายหายช้าออก
โดยเริ่มจากการตระหนักว่า
รักความเกลียด คือรักอาการตาบอด
หรือเท่ากับรักอารมณ์เดียวดายในถ้ำมืด
ไม่มีทางรักคนในที่สว่างๆ กลางแสงสวยๆได้

และเมื่อรังเกียจความเกลียดได้
ก็จะเหมือนคนยอมออกจากถ้ำ
ความสว่างจะรออยู่ที่ปากถ้ำเอง
ไม่ต้องแสวงหาความสว่างมาแต่ไหน!