แต่งด้วยบุญ เลิกด้วยบาป

11149436_870025396387953_6014701995521153576_n

#โพสต์บทความดังตฤณวิสัชนาโดยแอดมินเบลล์

ถาม - รักแท้ในทางพระพุทธศาสนาเป็นอย่างไร? คือการให้โดยปราศจากเงื่อนไขหรือเปล่าครับ?

ดังตฤณ :
ยิ่งเสียสละมากขึ้นเท่าไร
กระแสใจยิ่งแผ่ความเป็นสุขให้คนอื่นรู้สึก
และคุณเองจะรู้จักรักแท้ในแบบพุทธมากขึ้นเท่านั้นครับ

ฝึกให้ทานโดยปราศจากเงื่อนไข
ให้เพราะอยากให้บ่อยๆ
ฝึกอภัยด้วยการเห็นความพยาบาทเป็นโรคร้ายทางใจ
ความรักอันเป็นมหากุศลจะค่อยๆรินเอง

.. .. .. .. .. .. .. .. ..

ถาม - ‘ที่ใดมีรัก ที่นั่นมีทุกข์เป็นจริงทุกกรณีหรือเปล่า? รักแบบไหนถึงจะไม่ทุกข์ครับ?

ดังตฤณ :
รักอันเจือด้วยราคะ คือ อาการยึดของจิต
จิตยึดเมื่อไร ต้นเหตุทุกข์ก็เกิดขึ้นเมื่อนั้น

ส่วนรักด้วยเมตตา คือ ปล่อยอาการยึด
มีแต่ปรารถนาความไม่เบียดเบียน และความเกื้อกูล
อาการไม่ยึดของจิตก็คือคลายเหตุแห่งทุกข์

.. .. .. .. .. .. .. .. ..

ถาม - คนเราได้แต่งงานกันด้วยเหตุผลอะไรคะ?

ดังตฤณ :
แต่งงานกันได้ไม่มีเหตุผลตายตัว
บางคนหน้ามืดเพราะกรรมเก่าดลใจก็มี
แต่แต่งแล้วอยู่กันได้รอดต้องดีต่อกัน
ศรัทธา ศีล จาคะ ปัญญาใกล้กัน

.. .. .. .. .. .. .. .. ..

ถาม - จะรู้ได้อย่างไรว่าใครมี ศรัทธา ศีล จาคะ ปัญญาใกล้เคียงกับเรา? และหากไม่ใกล้เคียงกัน จะปรับให้ใกล้มากขึ้นได้ไหมคะ?

ดังตฤณ :
ดูง่ายที่สุดก็ตรงศรัทธา
คนเราต้องมีศรัทธาในสิ่งดีงามตรงกันสักเรื่อง
ดูว่ามีกี่เรื่อง แล้วเป็นไปได้ไหมที่จะปรับให้เข้ากันหลายๆเรื่อง

.. .. .. .. .. .. .. .. ..

ถาม - จะรู้ได้อย่างไรว่าใครคือคนที่ใช่’?

ดังตฤณ :
ถ้าต่างฝ่ายต่างใช่
ก็จะยินดีปรับเปลี่ยนตัวเอง ถมช่องว่างให้เต็ม
เปลี่ยนแง่ไม่เข้ากันหลักๆให้กลายเป็นเข้ากันได้ครับ

.. .. .. .. .. .. .. .. ..

ถาม - เจอคู่แท้ที่มีลักษณะตรงตามที่คุณดังตฤณบอกทุกอย่าง แต่อายุห่างกันตั้ง ๓๐ กว่าปี ถ้าเราไม่ต้องการมีคู่ อยากอยู่อิสระ อย่างนี้เราจะหนีเขาพ้นไหมคะ?

ดังตฤณ :
คู่แท้เป็นแค่คำหลอกๆ
จริงๆมีแต่คู่บุญ หรือคนที่ใช่ที่สุดที่เราเลือก
แปลว่าถ้าใจเราไม่อยากมีคู่
ก็ไม่มีของแท้อะไรมาบังคับใจได้

.. .. .. .. .. .. .. .. ..

ถาม - ถ้าคนแต่งงานกันได้เป็นเรื่องธรรมะจัดสรร
ครั้นเลิกกันแปลว่าธรรมะจัดสรรมาให้แค่นั้นหรือเปล่าคะ?

ดังตฤณ :
จำง่ายๆแล้วกันครับ
คนเราแต่งงานกันด้วยบุญเก่า
แต่เลิกกันเพราะบุญใหม่ไม่พอ
คนอยู่กันรอดเพราะเคยดีต่อกัน
และดีต่อกันอีกมากพอ