ความเกลียด... ตั้งใจกำจัดไม่ได้

unnamed

อารมณ์เกลียด
สะท้อนให้เห็นความรู้สึกเจ็บใจ
และบางครั้งความเจ็บใจก็ไม่ใช่เพื่อตัวเอง
แต่เป็นความเจ็บใจแทนคนอื่น
เช่น เห็นใครบ้าอำนาจ รังแกคนอ่อนแอกว่า
ก็เกิดความเจ็บแค้นแทนคนอ่อนแอ เป็นต้น

ทว่าความเจ็บใจในบางครั้ง
ก็ดูไม่สมเหตุสมผลเอาเลย
เช่น เขาไม่ได้ทำอะไรให้
เขาไม่ได้มองมาด้วยซ้ำ
แต่เพราะเราเองอยากให้มองแล้วเขาไม่มอง
แค่นั้นก็เกิดความเจ็บปวด
แล้วแปรรูปเป็นความเกลียดแบบเฉียบพลัน
จ้องเขาทีไร ก็เห็นแต่แง่ลบเอาไว้บอกตัวเองว่า
คนคนนี้น่าจงเกลียดจงชังเป็นที่สุด

ความเกลียดที่ไม่สมเหตุสมผล
มักเป็นอารมณ์ลบที่ฝังแน่น ถอนยาก
มันจะเรียกร้องให้เราหาเหตุผลมากำกับ
และคนเราส่องหาอะไรก็มักเจอสิ่งนั้น
ขอเพียงพบข้อบกพร่องน่าล้อเลียนเล็กน้อย
ขอเพียงพบคำพูดพลาดพลั้งนิดหน่อย
ขอเพียงพบหลักฐานความเลวจริงบางข้อ
เราจะงัดเอาความไม่สมบูรณ์แบบของคนที่เราเกลียด
มาบอกตัวเอง บอกคนอื่นว่า
ทำไมมันถึงสมควรถูกเกลียดแบบตอกเสาเข็มถาวร

ถ้าโชคดี เป็นคนเกลียดอารมณ์เกลียดที่ไร้เหตุผล
กำลังหาทางกำจัดความเกลียดประเภทนี้อยู่
อย่าพยายามสั่งตัวเองให้เลิกเกลียด
เพราะคำสั่งดื้อๆแบบหักด้ามพร้าด้วยเข่าชนิดนั้น
คือการกดจิต บังคับใจ ซึ่งธรรมดาจิตใจไม่ชอบถูกบังคับ
ความฝืนใจเป็นเกลอกันกับความเกลียด
ยิ่งฝืนใจเท่าไร ยิ่งเพิ่มความเกลียดขึ้นเท่านั้น
ไม่ได้ลดอารมณ์เกลียดลงเลย

อีกประการหนึ่ง
ใจคนเราเป็นใจที่หลงทาง
อาการหลงทางนั้น พาให้เราอยากหวงความเกลียดไว้
วิธีแก้ คือ ให้เปลี่ยนคำเสียใหม่
บอกตัวเองว่า ความเกลียดเป็นทุกข์ชนิดหนึ่ง
พอใช้คำว่าทุกข์ก็จะยินดีให้มันลดลง
เพราะจิตไม่ชอบทุกข์ ไม่อยากหวงทุกข์

แค่แทนที่อารมณ์ฝืนด้วยความสบายใจ
ความทุกข์ก็ลดระดับลงได้บ้างแล้ว
ดังนั้น เมื่อใดรู้สึกถึงความเกลียด อึดอัดแน่นในอก
ให้ย้ำกับตัวเองว่า ความเกลียดเป็นทุกข์ชนิดหนึ่ง
และธรรมชาติของทุกข์ทางใจนั้น เหมือนๆกันหมดอยู่อย่าง
คือ แสดงความไม่เที่ยงให้เห็นอยู่ตลอดเวลา
ลมหายใจนี้ทุกข์มาก อีกลมหายใจทุกข์น้อยลง
ลมหายใจนี้จี๊ดในอก อีกลมหายใจแค่แน่นในอกนิดๆ
ลมหายใจนี้ร้อนเป็นไฟ อีกลมหายใจแค่คุกรุ่นหน่อยๆ

เมื่ออาศัยลมหายใจเป็นเครื่องช่วยในการเห็นทุกข์ทางใจ
แล้วสามารถเห็นได้เรื่อยๆ
ก็จะรู้สึกถึงความไม่เที่ยงได้เรื่อยๆ
และเมื่อเห็นทุกข์อันใดแสดงความไม่เที่ยงได้เรื่อยๆ
จิตจะเริ่มถอนจากทุกข์นั้น
พิสูจน์ได้โดยการเห็นภาพเสียงอันเป็นที่ตั้งแห่งความเกลียด
หรือนึกถึงเหตุการณ์อันเป็นชนวนอารมณ์เกลียดที่ผ่านมา
ก็จะรู้สึกว่าไม่ต่างจากความฝัน
มีแต่ภาพ แต่ไม่มีความรู้สึกเป็นทุกข์เป็นร้อนไปกับภาพนั้นอีก!