กลางชล

สวัสดีค่ะ

และแล้วเทศกาลพักผ่อนที่ยาวนานที่สุดช่วงหนึ่งของปี ก็สิ้นสุดลงแล้วนะคะ
ส่วนใครจะลาวันที่เหลือเพื่อขอหยุดยาวกันต่อก็ว่ากันไปตามอัธยาศัย : )

กลับจากหยุดยาวมาเปิดหน้าหนังสือพิมพ์ ก็เห็นยอดรายงานสถิติผู้เสียชีวิตเป็นธรรมเนียม
ปีนี้ ๔ วันผ่านไป รายงานแจ้งว่า เสียชีวิตแล้วร่วม ๓๐๐ ศพ บาดเจ็บอีกกว่า ๓,๓๐๐ ราย
และสาเหตุที่ทำให้เกิดอุบัติเหตุสูงสุด ก็เกิดจากการเมาสุรา คือกว่า ๔๔.๗๓%
ไม่นับเรื่องน่าอิดหนาระอาใจและเรื่องน่าสลดที่เกิดจากความคะนองฤทธิ์เหล้าอีกมากมาย

สำหรับผู้ที่สมัครใจเดินตามแนวทางคำสอนของพระพุทธเจ้าแล้ว
การรักษาศีลข้อ ๕ คงเป็นเรื่องปกติ ที่จะกรอกน้ำเมาเข้าปากนั้นคงไม่ใช่วิสัยใกล้ตัวนัก
แต่ก็ยังมีบางท่านค่ะ ที่อนุญาตให้ตัวเองกระดกเหล้าได้ในบางโอกาสด้วยเหตุผลเช่นว่า
"นาน ๆ ที" "ไม่ได้ทำให้ใครเดือดร้อน" "รู้ลิมิต" หรือ "เข้าสังคม มันก็ต้องมีบ้าง..."  

ซึ่งก็ไม่แน่ใจว่าจะเรียกว่า เป็นเหตุผล หรือ เป็นข้ออ้างให้กิเลส มากกว่ากันดีนะคะ : )

แถมเดี๋ยวนี้น้ำเมาเองก็มีหลายเกรด ที่ดีหน่อยก็ได้รับการสร้างภาพให้เป็นเครื่องดื่มมีระดับ
ยกขึ้นสังสรรค์ทีกลายเป็นดูดีมีสกุล แถมไม่ได้เดือดร้อนใคร ก็ไม่เห็นว่าจะเสียหายตรงไหน

แต่อาจไม่เคยมีใครเล็งลงมาเห็นถึงระดับจิตว่า
เหล้า... ทำให้จิตเราฟกช้ำ และบิดเบี้ยว
ทุกครั้งที่ปล่อยให้มันล่วงล้ำผ่านลงลำคอไป

สติสัมปชัญญะแบบที่คนทั่ว ๆ ไปพึงมี จะค่อย ๆ ถูกบีบให้เล็กลงทุกครั้งที่กระดกแก้ว
แล้วกิเลสประเภทต่าง ๆ ก็จะค่อย ๆ ถูกขับดันให้พองโตขึ้นเรื่อย ๆ 
พร้อมจะลากพาเอาความด่างพร้อย หรือกระทั่งความขาดทะลุของศีลข้อที่เหลือ
ให้ตามออกมาได้ตลอดเวลา เพียงเพราะขาดการ์ดที่สำคัญไปตัวเดียว คือ "สติ"

เมื่อไหร่ที่สติเริ่มแหว่งวิ่น เมื่อไหร่ที่กิเลสแม้เล็ก ๆ น้อย ๆ ดูท่ากำเริบเติบโต
ได้ง่ายกว่าเวลาปกติ เมื่อนั้นก็เป็นสัญญาณว่าจิตที่เคยอยู่ดี ๆ เริ่ม "ช้ำ" แล้ว

ถึงจะไม่เคยขนาดอาละวาดฟาดงาคึกคะนองทำร้ายใครอื่นด้วยฤทธิ์เหล้า 
แต่จิตเราก็เหมือนค่อย ๆ สะบักสะบอมเข้าไปทุกที จิตจะฟุ้งซ่านหยุมหยิม ตั้งมั่นได้ยาก
กระทั่งถ้าดื่มมาก ๆ ขนาดร่ำสุราเป็นอาจิณ ต่อไปวิบากก็ย่อมให้ผลเป็นผู้มีสติไม่ดีแน่นอน

อย่างที่คุณดังตฤณเคยเปรียบเทียบไว้ว่า
การกินเหล้าน้อย ๆ แต่บ่อย ๆ เป็นประจำนั้น ก็เหมือนการถูกทุบเบา ๆ เป็นระยะ 
ร้อยหนเหมือนไม่เป็นไร แต่พอหลักพัน ก็ชักช้ำเข้าจนได้เหมือนกัน

ยิ่งถ้าหากไม่มีกำลังกุศลอื่น ๆ มาช่วยหนุนไว้บ้าง
ในที่สุด จิตก็จะช้ำถาวร เหมือนคนถูกชกหมดสภาพ 
และเมื่อถึงยามใกล้ตายนั้น อย่าว่าแต่จะพาตัวเองไต่ขึ้นบันไดสวรรค์เลยค่ะ 
แค่จะประคองตัวเองให้พ้นจากแรงฉุดของนรก ของอบาย ก็ทำได้ยากแล้ว

คนเรานั้นใช้ชีวิตอยู่กับความเป็นมายา เหมือนฝันล่องลอยกันทุกวันอยู่แล้วนะคะ
ที่จะ "ตื่น" รู้เห็นทุกสิ่งทุกอย่างตามความเป็นจริงนั้นก็ยากหนักหนาอยู่แล้ว
คุ้มค่าแล้วหรือที่จะยอมเสียคุณภาพของจิตเพียงเพื่อความสุขผิวเผินเพียงนิดเดียว

หลวงพ่อปราโมทย์ท่านเคยเล่าให้ฟังถึงพระผู้ปฏิบัติดีปฏิบัติชอบท่านหนึ่งนะคะ
ว่าสมัยที่พระรูปนั้นท่านยังเป็นฆราวาส กว่าจะฝ่าฟันวิบากมาถึงวันนี้ได้ ต้องลำบากขนาดไหน
ในอดีตท่านร่ำสุรามามาก และผลก็คือทำให้ท่านเป็นผู้มีโมหะมาก
(โมหะ ก็คือ ความหลง ไม่เห็นอะไรตามจริง เหมือนอยู่ในม่านหมอกทึบทึมนั่นเองค่ะ)
ท่านเล่าว่า...

"...พอภาวนามาถึงชาตินี้นะ โมหะเยอะ เพราะเหล้าเป็นตัวทำลายสติ
อกุศลส่งผลแล้วโมหะมาก ภาวนายากกว่าเพื่อนเลย
หลวงพ่อหันมาเห็นเด็กคนนี้ ไม่สบายหรือเปล่า เป็นหวัดหรือเปล่า 
ทำไมมันซึมกะทืออย่างนั้น กินยาแก้หวัดมาหรือเปล่า ต้องถามอย่างนี้เรื่อย ๆ
ง่วงนอนอดนอนมาหรือเปล่า ทุกครั้งที่ทักทายจะเป็นเรื่องแบบนี้
อยู่ร่วมปี ไม่เคยสอนกรรมฐานให้เลย เพราะสอนไม่ไหว โมหะมาก 
กว่าจะสู้โมหะทะลุออกมาได้นะ ลำบากแทบตายเลย
นั่งสมาธิ เดินจงกรม หามรุ่งหามค่ำ ต่อสู้ออกมา…

เห็นไหม ตอนสนุกสนานนี่ แป๊บเดียวนะ
แต่ตอนที่จะแก้มันขึ้นมา กลับตัวให้ดีขึ้นมา 
ไม่ใช่ง่ายเลย..."

อย่างที่เราเคยคุยกันตลอดเวลานะคะว่า กิเลสนี่มันร้ายกาจขนาดไหน 
พลั้งไปด้วยความประมาทเผลอเพลินหน่อยเดียว
อาจฉุดรั้งชีวิตที่เหลือให้ลงต่ำ กว่าจะมีกำลังฉุดขึ้นมาได้อีกครั้งอาจยิ่งกว่าหืดขึ้นคอ

เคยอ่านข่าวซุบซิบจากหน้าหนังสือพิมพ์ที่พูดถึงอดีตท่านผู้ว่า กฟผ. คนที่ผ่านมา 
แล้วก็ต้องอมยิ้มค่ะ ใครว่าเข้าสังคมแล้วต้อง "ดื่ม" : )
ขนาดเป็นเบอร์หนึ่งใหญ่โตขนาดนั้น จัดงานเลี้ยงสังสรรค์ นักข่าวมาร่วมมากมาย
ผู้สื่อข่าวยังออกปากสงสัยว่าทำไมงานนี้ถึงเสิร์ฟและดื่มกันด้วย "น้ำส้ม"
ไม่เป็นแชมเปญเหมือนที่ผ่านมา เพราะงานไหนก็เห็นพี่ไทยใช้แชมเปญดื่มฉลอง

ลูกน้องตอบว่า นายเป็นคนรักษาศีล ๕ เคร่งครัด ที่เคยเป็นแชมเปญเลยต้องเปลี่ยน 
นายน้ำส้ม ลูกน้อง ผู้ร่วมงาน และนักข่าว ก็เลยน้ำส้มไปด้วยหมด
ประหยัดงบ แถมยังครองสติไว้ได้ครบทั่วทั้งงานดีด้วยนะคะ : )

แม้คุยกันอย่างนี้ ก็คงไม่ได้ช่วยให้สถิติอุบัติเหตุเพราะสุราในช่วงเทศกาลลดลง
และคุณผู้อ่านนิตยสารหลาย ๆ ท่านก็คงเป็นผู้ครองตนในศีลข้อ ๕ ได้ดีอยู่แล้ว
แต่ก็อยากนำมาคุยเบา ๆ เล่าสู่กันฟังไว้ค่ะ อย่างน้อยก็เผื่อไว้สำหรับผู้ที่ยังสองจิตสองใจ

รากฐานของความสุขที่แท้จริง อยู่ที่เห็นทุกข์ได้กระจ่างตามจริง
ไม่ใช่การย้อมใจให้ไหลเลือนไปกับสุขจากภาพฝันชั่วครู่ชั่วยาม
เราชาวพุทธมียาแก้ทุกข์สูตรดีที่สุดและชะงัดที่สุดของพระพุทธเจ้าอยู่ในมืออยู่แล้ว
ลองกระดกลงจิตลงใจกันดูจริง ๆ จัง ๆ แล้วหรือยังล่ะคะ... : ) 
 
เรื่องน่าสนใจประจำฉบับ

แม้ช่วงนี้โรงเรียนจะปิด แต่ก็มีโรงเรียนแห่งหนึ่งที่ไม่เคยมีวันปิดทำการ
มีแต่ดำเนินอยู่อย่างนั้นชั่วกาลนาน และน้อยคนนักที่จะแจ้งกระจ่างจนจบสิ้นในหลักสูตร
คุณปุ่นบ้อกี๋ จะชวนคุณผู้อ่านตามเขาไปเข้า โรงเรียนวัฏสงสาร ในคอลัมน์ 
"เรื่องสั้น/นิยายอิงธรรมะ" กับเรื่องสั้น ๒ ตอนจบ เปิดใจไปเข้าโรงเรียนกับเขาได้เลยค่ะ

แล้วไปติดตาม "แง่คิดจากหนัง" กับตอน The Legend of 1900 – เรือที่ไม่ปลอดภัย
เพราะเหตุใดเขาจึงไม่ยอมก้าวลงจากเรือ อิสรภาพที่แท้จริงอยู่ที่ใด 
ร่วมค้นหาคำตอบไปพร้อม ๆ กับ คุณชลนิล ในคอลัมน์ด้วยกันในฉบับเลยค่ะ

กิจกรรมน่าสนใจ และชวนร่วมสนุกท้ายฉบับ

มาถึงเดือนเมษายนปีนี้ ก็นับเป็นเวลา ๑ ปี กับ ๔ เดือน แล้วนะคะ 
ที่คุณผู้อ่านได้ฟังทีมงานเราพูดคุย และสรรหาเรื่องราวต่าง ๆ มานำเสนอสู่กันฟัง
คราวนี้ ถึงตาที่เราอยากให้คุณผู้อ่าน ทุกท่าน ส่งความเห็นมาให้เราฟังกันบ้างแล้วล่ะค่ะ : )

* * * เชิญชวนร่วมตอบแบบสอบถาม ประกอบการศึกษาโครงการพิเศษเรื่อง
"แผนกลยุทธ์เพื่อความยั่งยืนของนิตยสารธรรมะใกล้ตัว" * * *
เว็บไซต์แบบสอบถามนิตยสารธรรมะใกล้ตัว: http://www.dungtrin.net/poll/ 

ใครพอมีเวลาว่างสักชั่วอึดใจ แวะไปบอกความในใจผ่านแบบสอบถามนี้กันสักนิด
แค่เข้าไปคลิก ๆ ตัวเลือกเพื่อตอบคำถาม ให้เราได้รู้จักคุณผู้อ่านมากขึ้นสักหน่อยนะคะ : )

เนื้อหาแบบสอบถาม

แบบสอบถามจะมีทั้งหมด ๓๐ ข้อ และแบ่งออกเป็นหกตอนด้วยกันค่ะ คือ

ตอนที่ ๑ เหตุผลที่ท่านสมัครเป็นสมาชิกนิตยสารธรรมะใกล้ตัว
ตอนที่ ๒ ทัศนคติที่มีต่อนิตยสารธรรมะใกล้ตัว
ตอนที่ ๓ การจัดพิมพ์เป็นรูปเล่ม
ตอนที่ ๔ ข้อเสนอแนะอื่น ๆ เกี่ยวกับนิตยสารธรรมะใกล้ตัว
ตอนที่ ๕ ทัศนคติพื้นฐานทั่ว ๆ ไป
ตอนที่ ๖ ข้อมูลส่วนตัวของผู้ตอบแบบสอบถาม

รับรองว่าตอบไป ก็เพลิดเพลินไป และใช้เวลาไม่นานเลยค่ะ : )

ผู้จัดทำงานวิจัย

คุณแอน หรือ คุณจรินทร์ธร ธนชัยหิรัญศริ 
นอกจากจะเป็นกำลังสำคัญคนหนึ่งของทีมงานนิตยสารธรรมะใกล้ตัวแล้ว 
ยังได้ตั้งใจจัดทำงานวิจัยชิ้นนี้ขึ้นเป็นพิเศษ เพื่อมุ่งศึกษาปัจจัยที่จะมีผลต่อ
การวางแผนกลยุทธ์เพื่อความยั่งยืนของนิตยสารธรรมะใกล้ตัวด้วย
โดยงานชิ้นนี้จะเป็นส่วนหนึ่งของวิชา การค้นคว้าอิสระ (Independent Study)
ในหลักสูตรบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต คณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ของเธอ และเราคงได้นำผลมาเล่าสู่กันฟัง
และทีมงานของเราคงจะได้ข้อมูลมาปรับใช้จริงในการพัฒนานิตยสารธรรมะใกล้ตัวให้ยั่งยืนด้วยค่ะ

กำหนดเวลาตอบแบบสอบถาม

ว่าแล้วก็อยากชักชวน เชิญชวน หว่านล้อม ขอร้อง แกมบังคับ... :-D
ให้คุณผู้อ่านทุกท่านร่วมเข้าไปตอบแบบสอบถามกันเยอะ ๆ หน่อยนะคะ ^_^

โดยขอรบกวนให้ทุกท่านช่วยเข้าไปตอบแบบสอบถาม
ภายในวันอังคารที่ ๒๒ เมษายน ๒๕๕๑ นี้
แต่หากท่านใดมีเวลา เข้ามาตอบและให้ข้อมูลกันเข้ามาได้เร็ว ๆ ก็ยิ่งดีนะคะ

คุณแอนสัญญาว่า จะเก็บข้อมูลนี้ไว้เป็นความลับและจะใช้เพื่องานวิจัยนี้เท่านั้นค่ะ 

ของขวัญแทนคำขอบคุณ

สำหรับผู้ที่ช่วยตอบแบบสอบถามทุก ๆ ท่าน ทีมงานมีของขวัญเล็ก ๆ น้อย ๆ ให้ด้วยค่ะคือ

ซีดี "กรรมพยากรณ์ ตอน ชนะกรรม"  
ฉบับละครวิทยุ จัดทำในรูปแบบ mp3 พากย์เสียงโดย ทีมอินทรี

โดยผู้ที่ตอบแบบสอบถามทุกท่าน สามารถส่ง ชื่อ ที่อยู่ในการจัดส่ง และอีเมล์
มาได้ที่ dah.member@gmail.com ค่ะ

นอกจากนี้ ยังมีรางวัลอภินันทนาการพิเศษ เป็นโชคชั้นที่ ๒ สำหรับผู้โชคดี ๕ ท่านโดย
คุณโมโม่ จากสำนักพิมพ์ enova ยินดีมอบหนังสือชุดล่าสุดให้กับผู้โชคดีด้วยดังนี้ค่ะ : )

หนังสือ "กรรมพยากรณ์ ตอน เลือกเกิดใหม่ ฉบับการ์ตูน" 
๓ เล่ม ครบชุด จบบริบูรณ์ (จำนวน ๕ รางวัล)
โดยจะสุ่มเลือกผู้โชคดีจากผู้ที่ตอบแบบสอบถามและส่งชื่อที่อยู่ไปทางอีเมล์ข้างต้นค่ะ

ถ้าพร้อมแล้ว แวะไปตอบแบบสอบถามกันเลยดีกว่าค่ะ คลิกไปได้ที่
เว็บไซต์แบบสอบถามนิตยสารธรรมะใกล้ตัว: http://www.dungtrin.net/poll/ 

ขอบคุณสำหรับทุก ๆ ความคิดเห็นจากทุก ๆ ท่านล่วงหน้าด้วยนะคะ
แล้วพบกันฉบับหน้าค่ะ สวัสดีค่ะ ^_^/